Financial Crisis ના નામ ઉપર અત્યારે ઘણા બધા લોકો પોતાની નોકરીઓ થી હાથ ધોઇ બેઠા છે. હું જો મારા ગામ ની વાત કરુ તો Banks અને Financial Services મા તો સાવ ગાંડા જેવા કારણો આપી ને લોકો ને છુટા કરી દિધા છે. હમણા થોડા મહિનાઓ પહેલા મે પણ એનો સ્વાદ ચાખ્યો. છેલ્લા ઘણા વર્ષો થી પોતાની સમજી ને જે જગ્યાએ તનતોડ મહેનત કરી એ જગ્યાએ થી મને એક બપોરે આવજો કહી દિધુ.
હવે આને એ લોકો નુ ખરાબ timing કહુ કે મારા solid નસીબ્… પણ મારી સાથે ગામના ઘણા ગધેડાઓ બે ગાડીઓ ના માલિક થઇ ગયા… I mean, બેકાર થઇ ગયા. પહેલા તો બહુ ગુસ્સો આવ્યો… પણ હું શુ પથરા તોડી લેવાનો હતો… અને ત્યારે વર્ષો પહેલા કિશોર કુમાર નુ ક્યાંક સાભંળેલુ આ ગીત યાદ આવ્યુ…
છોટી સી યે દુનીયા… પેહચાને રાસતે હૈ… તુમ કભી તો મિલોગે… કહિં તો મિલોગે… તો પુછેગેં હાલ…
બસ કદાચ એજ વિચાર ના કારણે હિંમત એકઠી કરી… અને નસીબજોગે પહેલા કરતા સારી નોકરી મળી. પણ હવે ના સંજોગોમા અને પહેલા ના સંજોગોમા ફરક એટલો છે કે મનમા પોતાની જાત ને ફરી સાબીત કરવાનુ ભૂત સવાર થઇ ગયુ છે…
અને એટલા માટેજ Revenge is sweet એ કથન નો સ્વાદ ચાખવો છે. જોઇએ હવે ક્યરે મોકો મલે છે…