હવે આને એ લોકો નુ ખરાબ timing કહુ કે મારા solid નસીબ્… પણ મારી સાથે ગામના ઘણા ગધેડાઓ બે ગાડીઓ ના માલિક થઇ ગયા… I mean, બેકાર થઇ ગયા. પહેલા તો બહુ ગુસ્સો આવ્યો… પણ હું શુ પથરા તોડી લેવાનો હતો… અને ત્યારે વર્ષો પહેલા કિશોર કુમાર નુ ક્યાંક સાભંળેલુ આ ગીત યાદ આવ્યુ…

છોટી સી યે દુનીયા… પેહચાને રાસતે હૈ… તુમ કભી તો મિલોગે… કહિં તો મિલોગે… તો પુછેગેં હાલ…

બસ કદાચ એજ વિચાર ના કારણે હિંમત એકઠી કરી… અને નસીબજોગે પહેલા કરતા સારી નોકરી મળી. પણ હવે ના સંજોગોમા અને પહેલા ના સંજોગોમા ફરક એટલો છે કે મનમા પોતાની જાત ને ફરી સાબીત કરવાનુ ભૂત સવાર થઇ ગયુ છે…

અને એટલા માટેજ Revenge is sweet એ કથન નો સ્વાદ ચાખવો છે. જોઇએ હવે ક્યરે મોકો મલે છે…

દોડ દોડ ને પક્ડ પકડ…
ઉઠ સવારે ને શરુ કર
જીવન ની એ દોડ પકડ…

કેટલા હાર્યો ને કેટલા જીત્યો…
એના હીસાબ મા મસ્ત રહી
વેડફ ક્ષણ ની એ રોકડ… -   રમ દોડ પકડ…

મન માર ને ઇચ્છાઓ ટાળ
નહી પરવડે એમ કહી
જા પકડ એ  ઝાંઝવા ના જળ… – રમ દોડ પકડ…

દોડ પકડ ની આ રમત મા સાંજ પડે વિસામો લેજે
કાલે ફરી એકડ એક થી…
ગુંથજે પાછી એજ સાકળ… – રમ દોડ પકડ…

ઘણી વાર જીવન મા આંખો ખુલ્લિ રાખો તો ઘણી નાની બાબતો મોટી વાત કઈ જાય છે. હમણા ટીવી પર કાઈક એવુજ જોયુ… એક કાર ઇંસ્યોર્ંસ ની એડ્. એની tagline હતી…

Lets add a bit of UN in life…. to Un-Worry, Un-Complicate and Un-Wind…it pays to have that “UN”.

આમ તો આ સાવ સાદા શબ્દો લાગે… પણ જો અજમાવિએ તો કેટલો સરસ અર્થ મલે છે એમા થી…

આજે ઓફિસ મા બોસ સાથે મગજમારી થઇ એ વાત મહીનાઓ સુધી મન મા ને મન મા લઇ ને ફરતા રહો… અથવા… add a bit of UN in life… અને બનો મોજીલા… પછી જુઓ કયો કાકો તમારા મગજ ને તપાવી જાય છે… ઉલટાનુ એક એવુ નિખાલસ સરસ મજાનુ હસી નાખો કે તમને તપાવનારોય આગળ જતા બે વખત વીચાર કરે…

મારી ત્રણ વર્શ ની દીકરી ને આજે જોઉ છુ તો લાગે છે કે આ નાના ટાબરીયાઓ આપણા કરતા જીવન ને વધારે સમજે છે. જીવન ને સહેજ પણ complicate કર્યા વગર પોતાની દરેક વાત ને એટલી સહજતા થી કરી નાખે કે આપણ ને બે વખત શરમ આવી જાય કે જીવન ના આટલા વર્ષો પાણી મા તો નથી નાખ્યા ને !!!

અને એટલેજ Can’t we try and add “That” UN in our lives and see if that makes a difference… ‘coz if it does… તો પછી જીવન સાચ્ચેજ જીવી ગયા…

બાકી જનાવરો પણ જીવે તો છેજ… શુ કહેવુ છે…

અને હા… મહેરબાની કરીને મારી કાનો-મત્રા ની ભુલો માટે મને માફ કરજો…કારણ કે સાચ્ચુ ગુજરાતી લખવાની કળા હજી હુ શિખુ છુ…

જીવનમાં Mature બનીને પાછા બાળક બનવું ઘણું અઘરૂં છે… પણ એની પણ એક મજા છે…

તો ચલો….

ફરી એકવાર… પાછા બાળપણમાં જઇએ…

અને જીવનને એવી જ નિખાલસતાથી જીવીએ…